Jest to najdłuższa i zarazem najstarsza era w dziejach ziemi. Okres jej trwania określa się na 4600-570 milionów lat temu. Ze względu na jej odległość w czasie, bardzo trudno jest współczesnym naukowcom odtworzyć ówczesne czasy i poznać wydarzenia tamtych lat. Pewne jest, że po powstaniu planety Ziemi na jej powierzchni pojawiła się cienka skorupa z zaczątkami płyt kontynentalnych. Skorupa ta była rozrywana przez liczne wybuchy wulkanów i była poddana ciągłym przemianom górotwórczym. Na obszarach okołobiegunowych występowało natomiast zlodowacenie. Głównym składnikiem atmosfery był wówczas dwutlenek węgla. Wraz z różnymi procesami pojawiły się na Ziemi pierwsze prymitywne organizmy o nieskomplikowanej budowie, których synteza przyczyniła się do powstania w atmosferze tlenu. O tych pierwszych organizmach wiemy bardzo niewiele. Najlepiej poznane są stromatolity, wapienne struktury warstwowe utworzone przez sinice, które posiadały zdolność fotosyntezy. W późniejszym prekambrze żyło już sporo organizmów wielokomórkowych.